Zeynep uyku konusunda aynı babası, top patlasa uyanmıyor…
Can ise bana çekmiş, tilki uykulu…
Zeynonun odasına giriyorum. Onu alıyorum. Tuvalete oturtuyorum. Çişini yapıyor. Geri odasına götürüp yatırıyorum, öpüyorum, kokluyorum, üstünü örtüyorum, hatta kulağına onu sevdiğimi fısıldıyorum uyanmıyor 🙂 babası kılıklı
Can’ın odasına girerken kapıda terliklerimi çıkarıyorum, çünkü parkenin gıcırtısına mutlaka uyanıyor… Yüzüne dokunmak ne mümkün, üstüne örterken bile sıçrayıp ağlamaya başlayabiliyor. Bugün odasına girdim pijaması sıyrılmış, beli açılmış, kapatayım diye elimi attım, iki gözünü birden açtı, hemen saklandım, kuş tüyü dokunuşlarıyla üstünü örttüm parmak ucunda çıktım odadan, şansıma uyanmadı :)) anası kılıklı
