Annelik üzerine….

Dün her ne kadar çok sık görüşemesekde, kalbimizde yeri çok ayrı olan arkadaşlarımızın bebek bekledikleri haberini aldık…  Birden nasıl özlediğimi düşündüm yeni bebek kokusunu… Aman aman yanlış anlaşılma olmasın, yeni bir bebeğe hiç ama hiç niyetim yok… 5 ve 8 yaşındaki koca bebeklerimi büyütürken, ağarttım ben saçlarımı…

Dün gece epey bir anneliğimin ilk günlerini düşündüm… Deli gibi sütüm vardı, Zeynep beni emmiyordu ama ben sütümü içeremezsem eksik anne olurum diye kaygılandığımdan, bir yandan sağıyor bir yandan sütümü biberonla ona içiriyordum… O zaman hastane tipi makine kiralamayı da akıl etmemiştik, 24 saatin tam 6 saatini süt sağmakla geçiriyordum…Evde oturup süt sağmaktan cinnet geçiriyordum….

Daha Zeyno’nun 40’ı çıkmamıştı, bir gün hava almak için gittiğimiz İstinye Park’ta insanların eğlendiğini görünce oturup ağlamıştım, benim göğüslerim acıyor ve burada herkes eğleniyor diye… Gerçekten doğum sonrası depresyon diye birşey var bence… Sanki dışarda hayat olanca çoskusuyla akıyor ve ve ben herşeyden alıkonuluyordum… Alışık olduğum beden ölçülerinden, işimden, sosyal çevremden uzaklaştırılmış gibiydim…  Günlerin bir önemi yoktu, bir sonraki süt sağmasına kaç dakika kaldığı önemliydi sadece…

Tam 8 seneyi devirdim acemiannelikte… Bir yürümeye baslasa hersey daha rahat olacak diye hissettiğim ilk günler, yürümeye başlayınca ya ne güzel bebekken koyuyordun koltuğa, orada duruyordu, ne kolaymış o zaman dedirtmişti bile… Ne bilebirdim, hep bir önce atlattığımız döneme özlem olacağını…

8 sene öncesine dönüp bakıyorum ve samimiyetle söylüyorum ki, anne olmasam kesin yarım olurmuşum… Hergün yepyeni bir konuyla beni değiştiren, geliştirmeye çalışan 2 tane kalbim var bugün… Görmediklerimi anlayıp, düşünemediklerimi düşünmemi sağlıyorlar… O küçücük elleri, ellerimde kayboluyor hala… Büyüyüp birer birey olduklarını görmeye duyduğum heyecanla, böyle kalmalarını istemek arasında gidip geliyor aklım… Sadece anın tadını çıkarmak bana kalan…

İyi ki anneyim…

 

 

Print Friendly, PDF & Email
Written By
More from acemianne

Tatil dönüşü sendromu

Tatilde 4 gün düzen müzen kalmadı tabi… sürekli yollardaydık…. Mama sandalyesini çoğu...
Read More

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir